Maliit na butas pinapalaki, konting gusot, dumadami...
Laging ganyan ang nangyayari sa tahanang ito. Maliit na mga bagay pinagdidiskitahan. Masyadong madrama, masyadong ma-issue. Laging kailangang may kapalit ang mga ginagawa mo. Sumbatan. Laging issue ang pera.
Sa lima na kapatid ng nanay ko, ang pinakamatandang kuya lang niya ang matino. Kung titignan mo nga sa sitwasyon ngayon, nakakaawa siya dahil bread-winner ng pamilya. Ngayong nasa US siya ayan ang mga magkakapatid na iniwan niya, magulo ang buhay, lalo na ang 2 nakababatang babae.
Dati naman daw magkasundo sila, ngayon, mas masahol pa sa pusa't daga. Para silang mga dagang nagaagawan ng keso o di naman kaya, mga leon na nagaagawan sa karne. Hindi sila pwede sa isang kwarto dahil ang isa magpapasaring tapos ang mas nakakabata magdadabog, sunod niyan away na. Dahil diyan, pangalanan nalang natin silang, si Parinig at si Maingay.
Wala pa namang sakitan ang nagaganap, maliban noong isang beses...
3 pamilya kami dati sa bahay na ito. Ang pamilya ng tito ko, pamilya namin ng nanay ko na si Maingay tapos pamilya ng isa kong tita, si Parinig.
Natutulog ako noon sa kwarto ng nanay ko sa 3rd floor, nang biglang narinig kong may nahulog na bagay sa 2nd floor namin tapos may nagsisigawan. Hinding hindi ko malilimutan iyong nagsisiiyakan na kami ng mga pinsan ko dahil sa takot at dahil nadin sa galit na nakikita naming pinapakita ng mga matatandang kasama namin.
Pero bago lumalim ang kwento, sasabihin ko muna kung bakit naging si Maingay at si Parinig ang tawag natin sakanila. Si Maingay ay maingay,yong tipong maiirita ka na dahil paulet ulet na ang sinasabi niya, paulet ulet na issue na nauungkat kapag may bagong issue, paulet ulet na kakasabi mo lang kanina, uulitin nanaman. Hindi ko alam kung wala nang mapagusapan o baka may psychological disorder na katulad nung kay Drew barrymore sa 51st dates. Ewan ko ba. Maingay ang tawag natin sakanya dahil maingay talaga siya. Kapag nanunuod ng Horror o thriller o di kaya naman ng sports game, tumitili na parang nandoon lang siya sa venue. Pero MOST of the time lang yan, may mga pagkakataon naman na tahimik siya, pero madalang iyon, siguro kapag natutulog o di kaya kapag magisa lang siya, syempre naman, parang eng eng na iyon kapag kinausap niya ang sarili.
Kay Parining naman tayo. Bakit Parinig ang bansag natin sa kanya? Dahil pag nandiyan si Maingay, laging nagpaparinig si Parinig. At kapag nagparinig si Parinig, nagsisimula na ang tensyon. Hindi ko alam ang problema ni Parinig pero parang di siya makuntento sa buhay niya. Halos lahat ng binibigay niya, ineexpect niya na may kapalit. Kaya nga minsan tinatanggihan ko na mga binibigay niya eh baka kasi magexpect ng magexpect eh di naman ako ganong tao. Para sakin kasi pag nagbigay ka, dapat bukal sa kalooban mo, kung di man bukal, wag paring humingi ng kapalit. AT ayoko sa 'utang na loob' dahil diyan nagsisimulang matali ang tao. Minsan feeling ko sinusuhulan ako ni Parinig para kumampi ako sa kanya. Alam mo ung subtle na suhol? Basta ganoon.
Maiisip mong madumi utak ko, mapanghinala at taksil sa pamilya, pero iyan ang nababasa ko sa mga galaw nila. Katulad nalang kay Maingay, mabait naman siya, mapagbigay (isang kaugaliang nakuha ko sakanya), matulungin, at may takot sa Diyos, pero base sa mga sinasabi niya patungkol sa kapatid niiyang si Parinig, insecure siya. Humina siguro ang self-esteem niya nang lumubog ang pinapasukan niyang kompanya, nahirapan nang makaahon dahil sa pagintay sa separation pay at sa pagbuhay sa kaisa isang anak, ako. Malakas man ang pananalig sa Diyos pero tipikal na Katoliko na chismosa.
Si Parinig naman, katulad ng sinabi ko kanina, mukhang hindi kuntento sa buhay. Bili dito, bili doon. Kapag may bago nakikiuso maski di naman madalas na ginagamit. Nakikifit-in, ika nga. Madaling madala ng agos ng panahon, kaonting sabi lang ni ganito, eto na agad ang pananalig. Madaling maniwala pero katulad ng nanay ko mapagbigay din naman, mas bongga nga lang, kaya minsan maiisip mo na nagpapa'impress' sa iyo.
Parehas na mapagbigay ang dalawang iyan lalo na kapag may kaonting sobra sa ipon nila, pero kapag walang pera, yan ang mga araw na wag kang magpaparamdam sa kanila, kung ayaw mong masermonan. Minsan nga bigla nalang magtatatalak yan, idadamay pa nila iyong bunso nilang kapatid na babae (adopted) na madalas na pumupunta sa bahay.
Isa pang pakakapareha nila ay ang uhaw nilang matanggap ng tao, marahil bunga ito ng pagiging 'single-parent' nila, o marahil sa mganangyari noong lumalaki sila, hindi ako sigurado pero lahat naman ng tao 'di ba? Lahat naman tayo gustong matanggap ng madla. Maski ako na sinusubukang maging non-comformist, ay may hangaring magustuhan ng tao. Iba iba lang ang antas, at kung gaano natin kagusto matanggap. Sa akin kasi okay lang kung hindi, dahil may mga taong HINDI talagang matatanggap kung sino ka. May iba namang tao, tanggap ng tanggap kung sino ka na kinokonsinte ka na. May iba naman na sakto lang.
Ang puno't dulo ng istoryang ito ay... PRIDE at miscommunication. Halos lahat ng ginagawa ng isa ay binibigyang kahulugan ng isa. Masyadong nalamatan na ang relasyon sa isa't isa na kumakapal na ang pagkaharang ni Pride, pati matinong paguusap hindi na magawa. Laging kunot ang ulo kapag magkikita, nagsisiraan gamit ang mga kaibigan. Sila ay tumatandang paurong. Sila na dapat magpakita ng mabuting halimbawa sa mga anak at nakababatang henrasyon ng pamilya ay nagmistulang mga halimbawang HUWAG gayahin.
